ديگرى نيز هست . و در دو آيه * ( « وَأَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَالزَّكاةِ » ) * مريم : 31 . * ( « وَكانَ يَأْمُرُ أَهْلَه بِالصَّلاةِ وَالزَّكاةِ » ) * مريم : 55 . احتمال دارد كه پاكيزگى مراد باشد . ناگفته نماند پاكيزگى و مدح كه ذكر شد مخالف معنى اولى كه نموّ و زيادت باشد نيست بلكه پاكيزگى همان نموّ نفس و ترقى و ارتقاء آن است . زكات : زكات چنان كه گذشت مصدر و اسم مصدر كه مال زكوى باشد استعمال شده است . و آن سى دو بار در قرآن مجيد به كار رفته و در بيشترش منظور مالى است كه در راه خدا مصرف مىشود . بنظرم اين تسميه از آنست كه زكات سبب پاكى مال است و مال مزكَّى پاك و قابل نموّ و بركت است نه مال غير مزكَّى . بعقيدهء نگارنده مراد از زكات كه در قرآن بيشتر با صلوة آمده فقط زكات واجبى كه به 9 چيز ( گندم ، جو خرما ، كشمش ، طلا ، نقره ، گوسفند ، گاو ، و شتر ) تعلق ميگيرد نيست بلكه مراد مطلق انفاق در راه خداست اعم از واجب و مستحب . وقتى كه زكات در اصل لغت بمعنى زيادت و نموّ باشد و به كار بردن آن در مال انفاق شده بعنايت باشد چه داعى داريم كه زكات را در آيات * ( « وَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَآتُوا الزَّكاةَ » ) * بقره : 43 ، 83 ، 110 . * ( « وَالْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ » ) * نساء : 162 . * ( « وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ » ) * توبه : 71 . و آيات ديگر حمل بر زكات واجب كنيم . شايد اين سخن قطع نظر از آنچه گفته شد آياتى است كه بعد از ذكر صلوة مطلق انفاق را پيشنهاد ميكنند مثل * ( « وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ » ) * بقره : 3 ، انفال : 3 . * ( « وَالْمُقِيمِي الصَّلاةِ وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ » ) * حج : 35 . و مثل آيات ديگر كه مطلق انفاق فى سبيل اللَّه را تذكَّر ميدهند . * ( « مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ الله . . . » ) * بقره : 261 . * ( « وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ الله ) *